Kontakt

Co to jest sepsa?

Sepsa - czym jest i kiedy do niej dochodzi?

Sepsa jest reakcją organizmu na zakażenie, prowadzącą do zaburzeń czynności podstawowych narządów. Dochodzi do niej, gdy organizm nie potrafi szybko i sprawnie opanować rozwoju zakażenia. Prowadzi to do uszkodzenia tkanek i organów.

Sepsa powoduje wystąpienie zespołu objawów o różnym nasileniu, od gorączki i przyspieszenia tętna po spadek ciśnienia krwi i zagrożenie życia. Obecnie lekarz rozpoznaje sepsę, gdy w przebiegu zakażenia stan pacjenta pogarsza się i wymaga zwiększonej opieki (na ogół leczenia w oddziale intensywnej terapii - OIT).

 

Kto najbardziej narażony jest na zachorowanie?

Sepsa może rozwinąć się w przebiegu zakażenia u każdego człowieka.

Zwiększone ryzyko powstania sepsy występuje u noworodków i dzieci, osób w podeszłym wieku, wszystkich osób z osłabionym układem odpornościowym przez schorzenia czy leki, u osób ze schorzeniami przewlekłymi jak cukrzyca, schorzenia nerek i wątroby, choroba nowotworowa. Ze zwiększonym ryzykiem sepsy należy się również liczyć w przebiegu ciężkich urazów i oparzeń.

 

Jakie są kliniczne objawy sepsy?

Objawy sepsy nie są specyficzne, stąd trudność jej wczesnego rozpoznania. Na ogół pojawia się gorączka, przyspieszenie tętna i oddechu, zaburzenia orientacji i świadomości. W dalszym rozwoju procesu septycznego dochodzi do zaburzeń oddychania, wybroczyn na skórze, ograniczenia oddawania moczu, żółtaczki, uporczywego spadku ciśnienia krwi. Wtedy sepsa staje się bezpośrednim zagrożeniem życia. Precyzyjne ustalenie czasu wystąpienia sepsy nie jest łatwe. Najczęściej w Polsce rozpoznanie to stawiane jest przy przyjęciu do OIT lub w trakcie leczenia w tym oddziale. Natomiast w USA rozpoznanie ciężkiej sepsy jest w 70% stawiane przy przyjęciu do ED, tzn. odpowiednika polskiego „Oddziału Ratunkowego”.

 

Co na temat zakażeń ogólnoustrojowych mówią dane epidemiologiczne?

Przez długi czas epidemiologia sepsy była oceniana według jej etiologii, tzn. zapalenie płuc osobno, zakażenie krwi osobno, zakażenie dróg moczowych też osobno.

Z czasem zaczęto łączyć zespół objawów klinicznych wywołany przez różne zakażenia, ale bardzo podobny w swoim obrazie klinicznym. Okazało się, że częstość występowania zakażeń ogólnoustrojowych, powodujących niewydolność funkcji ważnych dla życia narządów (ciężka postać sepsy) jest bardzo wysoka. Pierwsze ukierunkowane badanie, przeprowadzone w USA w 2001 roku wykazało ciężką postać sepsy u 300 chorych na 100 000 populacji w roku. Liczba zgonów z powodu ciężkiej sepsy przekroczyła w USA liczbę zgonów z powodu zawału serca a także z powodu najbardziej częstych chorób nowotworowych i udaru mózgu. Badania epidemiologiczne w innych rozwiniętych krajach potwierdziły duże rozpowszechnienie ciężkiej postaci tej choroby. W Polsce opublikowane wyniki badań oceniają częstość występowania ciężkiej sepsy na 100/100 000 w roku. Istotne jest, że zachorowalność na sepsę znacząco narasta w odróżnieniu od innych schorzeń, np. sercowo-naczyniowych. (W USA stwierdzono wzrost liczby pacjentów z ciężką sepsą, rocznie o 8,7%.).


Jakie są problemy diagnostyczne dotyczące sepsy i jaki postęp dokonał się w tym zakresie?

Sepsa w odróżnieniu od np. zawału serca nie ma swoich specyficznych wskaźników diagnostycznych, czyli tzw. markerów. W zawale takimi markerami są: obraz EKG i poziom enzymów np. troponiny. Rozpoznanie sepsy opiera się na ocenie obrazu klinicznego oraz wymaga wiedzy i doświadczenia lekarzy. Dzięki upowszechnieniu problemu sepsy w środowiskach medycznych, możliwe jest w części krajów rozwiniętych diagnozowanie sepsy już w izbie przyjęć, co umożliwia szybkie wdrożenia właściwego leczenia.

 

↑ Do góry

 

Wspierają nas:

Philips

Współpracują z nami:

Fundacja Jagoda Profilaktyka zakażeń
telefon

+48 71 733 23 10

adres

ul. Borowska 213
50-556 Wrocław

Koordynacja:
Grupa casusBTL

© 2015-2016 Stowarzyszenie Pokonać Sepsę. All rights reserved.

@Pokonać Sepse